Практыкаванні з уласнай ацэнкай працы

Практыкаванне з уласнай ацэнкай працы – гэта нескладаны і даючы вялікія магчымасці інструмент. У такім практыкаванні настаўнік прапануе студэнтам выканаць пэўную практычную працу, напрыклад напісаць эсэ, рапарт, прэзентацыю ці калькуляцыю. Пасля выканання такой працы студэнт найперш павінен ацаніць яе сам перад тым, вышле яе выкладчыку для яго ацэнкі. Дзякуючы гэтаму, настаўнік зможа ацаніць як саму работу так і адзнаку, якую выставіў сабе студэнт. У якасці адказу настаўнік можа паслаць студэнту каментар, які датычыць ягонай работы і прапанаваць, напрыклад, выправіць яе і прыслаць паўторна.

Практыкаванне пачынаецца ад:

1. Стварэння дакументу Word або HTML, які дае заданне студэнтам. Гэты файл прысылае на сэрвер настаўнік.
2. Удакладнення фармуляра адзнак праз выбар адпаведных параметраў і запісванне адпаведных элементаў. Гэтым фармулярам будуць карыстацца як выкладчыкі, так і студэнты. Калі хочаш ведаць больш дакладна - загляні ў файлы, якія датычаць дапамогі пры ацэньванні.

У большых групах выкладчык можа стварыць некалькі варыянтаў практыкавання, каб заданні студэнтаў крыху адрозніваліся. Такія практыкаванні можна стварыць у Moodle і яны будуць разасланыя студэнтам метадам жараб'ёўкі. У межах групы яны будуць мець аднолькавую складанасць. Варыянты не павінны занадта адрознівацца, паколькі яны будуць ацэньвацца з дапамогай аднаго і таго ж фармуляра адзнак.

Пасля перасылкі апісання практыкавання і фармуляра адзнак, студэнты могуць пачаць сваю работу. Ім будзе прадстаўлена апісанне практыкавання. Пасля чаго студэнты павінны будуць самі ацаніць сваю работу, перш чым пасылаць яе выкладчыку. Самастойная ацэнка работы павінна быць выканана на падставе фармуляра адзнак, які ў дадзеным выпадку будзе выкарыстоўвацца як спіс тых патрабаванняў, якія павінны быць выкананы абавязкова. Пасля самастойнай ацэнкі студэнты могуць выправіць сваю работу і ацаніць яе паўторна. Звычайна так і адбываецца.

Пасля высылкі работы, як яе змест, так і ацэнка, выкананая студэнтам, становіцца даступнай выкладчыку. Самаацэнка таксама можа быць ацэнена настаўнікам і там ёсць месца для каментара. Выкладчык нават можа зрабіць сваю задачу больш простай шляхам аналізу ацэнкі сваёй работы студэнтам і рашэння аб паўторным выкананні і высылцы работы.

Калі выкладчык зробіць выснову, што студэнт можа сваю работу выканаць лепш, ён можа прадставіць магчымасць апошняму выслаць яе зноў. У такім разе выкладчык ацэньвае работу зноў, карыстаючыся тым самым фармулярам адзнак, што і напачатку. Такім чынам пры паўторнай ацэнцы работы студэнта выкладчык звяртае ўвагу на заўвагі, якія ўжо былі зроблены і дадае да іх новыя каментары, якія датычаць выпраўленай работы.

Пасля таго, як скончыцца час, вызначаны на выкананне першага этапу практыкавання, выкладчык адкрывае другую яго частку г.з. закрывае магчымасць паўторнай дасылкі работ. На гэтай фазе работы і іх самастойная ацэнка павінны быць канчаткова ацэнены выкладчыкам.

Пасля ацэнкі ўсіх работ, практыкаванне пераходзіць у наступную фазу. На гэтым этапе студэнты могуць убачыць свае канчатковыя адзнакі і адзнакі за перасланыя работы. Канчатковая адзнака – гэта вельмі важная камбінацыя ацэнкі работы студэнта выкладчыкам і самаацэнкі студэнта. Шалі гэтых вагаў могуць увесь час вагацца. Ацэнка, якую выставіў сабе студэнтне не бярэцца пад ўвагу. У іншым выпадку бярэцца пад увагу толькі ацэнка работы, якую зрабіў выкладчык.

У выпадках, калі выкладчык дазваляе прысылаць работу некалькі разоў, ён павінен прыняць рашэнне, як ацэньваць такія работы. Ёсць дзве магчымасці ў такім выпадку: выстаўляецца найлепшая адзнака з усіх выстаўленых або сярэдняя . Гэта выбар можна зрабіць у любы момант у працэсе выканання практыкавання.

У канцы студэнты могуць убачыць табліцу найлепшых работ. Гэта спіс усіх прысланых работ, але найлепшыя работы будуць знаходзіцца на пачатку гэтага спісу. У выпадку, калі некаторыя студэнты прысылалі работу некалькі разоў, тут будуць паказаны найлепшыя.